Jan Arentsz bracht Daan meer dan een diploma: zijn vriendengroep bestaat nog altijd

Een pak speelkaarten zat standaard in zijn schooltas. Niet omdat Daan bang was zich tijdens de les te vervelen, maar omdat er in de pauzes gepest moest worden. Niet elkaar, maar het kaartspel. Rond de tafel schoof een steeds grotere groep leerlingen aan. Inmiddels zijn ze bijna tien jaar van het Jan Arentsz af, wonen ze verspreid over het land en bestaat die ene grote groep uit verschillende kleinere clubjes. Maar vrienden zijn ze nog altijd.

Daan haalde in 2017 zijn diploma aan het Jan Arentsz. Zijn eerste drie schooljaren bracht hij door op de locatie in Langedijk, waarna hij samen met een groep naar Alkmaar ging. Daar kwamen steeds meer mensen bij. Uiteindelijk bestond de vriendengroep volgens hem op sommige momenten uit wel twintig tot dertig mensen.

Dat ging eigenlijk vanzelf. Samen naar gym fietsen, huiswerk maken en in de pauzes weer bij elkaar gaan zitten. En vooral veel spelletjes spelen. "Die zijn misschien wel een beetje de bindende factor geweest", vertelt Daan. Zelf zorgde hij ervoor dat er in ieder geval altijd iets te spelen viel. "Ik had altijd een pak kaarten mee." Pesten was favoriet.

Grote problemen leverde de groep op school niet op. "We waren wel, zeg maar, de brave mensen", blikt Daan terug. Kattenkwaad tijdens de laatste schooldagen? Dat liet zijn groep grotendeels aan anderen over. Zelf hadden ze vooral een leuke dag. (tekst gaat door onder de foto)



De vriendengroep werd ondertussen steeds groter. Dat is ook terug te zien op de kerstfoto's die ze ieder jaar maakten. Waar eerst een kleiner clubje bij elkaar stond, groeide dat in de jaren daarna uit tot een flinke groep. Juist die foto's zijn nu leuk om terug te zien.

De herinneringen die zijn blijven hangen, zitten niet alleen in bijzondere lessen of grote schoolactiviteiten. Juist de gewone middagen zijn Daan bijgebleven. Na school ging een deel van de groep regelmatig naar winkelcentrum De Mare. Chocoladepepernoten halen en daarna met elkaar op een bankje zitten, praten en kijken naar wat er om hen heen gebeurde.

"We zaten daar wel echt drie keer in de week, denk ik", vertelt Daan. Binnen de groep kreeg de vaste plek zelfs een naam: het inspiratiebankje. Voor hem is het nog altijd een van de leukste herinneringen aan die tijd.

Ook op school zelf komen tijdens het gesprek steeds meer herinneringen boven. Daan denkt bijvoorbeeld met plezier terug aan zijn mentor, meneer Mans. Ook biologiedocent Braakman is hem bijgebleven. Daarmee is hij niet de enige oud-leerling bij wie docenten en andere bekende gezichten op school jaren later nog herinneringen oproepen. En dan was er nog de kolderdag, waarop de vriendengroep verkleed naar school kwam. "Allemaal goede herinneringen", vat Daan zijn schooltijd samen. (tekst gaat door onder de foto)



Een van de verhalen die bijna tien jaar later nog steeds wordt aangehaald, speelde zich niet in Alkmaar af, maar in Londen. Tijdens een werkweek liep de groep daar een stripboekenwinkel binnen. Daarna ging iedereen weer verder. Tenminste, dat dachten ze. Een van de vrienden stond nog binnen.

Pas later, toen de groep in de bus zat en het aantal leerlingen niet bleek te kloppen, werd duidelijk dat er iemand ontbrak. Het liep goed af, maar vergeten is het voorval nooit. "Dat komt nog altijd terug, dat we hem niet moeten vergeten", lacht Daan.

Ook na het eindexamen bleef de groep samen dingen ondernemen. Daan ging met een paar vrienden naar Kos, terwijl een ander deel naar Rhodos vertrok. Later ging een groep van ongeveer veertien vrienden samen naar België. Het waren de eerste van meerdere vakanties die uit de schoolvriendschappen voortkwamen.

Want met het ophalen van de diploma's in 2017 hield de groep niet ineens op te bestaan. Verjaardagen bleven momenten waarop iedereen elkaar tegenkwam. Een deel woonde nog in de buurt en sprak iedere week af, waardoor anderen makkelijk konden aansluiten. (tekst gaat door onder de foto)



Inmiddels ziet het leven er anders uit. Daan studeerde in Enschede en woont nu in Utrecht, andere vrienden kwamen bijvoorbeeld in Delft terecht. De enorme groep van vroeger is daardoor wat meer opgesplitst in kleinere clubjes. Toch blijkt dat bijna tien jaar eigenlijk weinig uitmaakt. "Als je elkaar een aantal maanden niet hebt gesproken en je komt elkaar weer tegen, is het alsof je elkaar gisteren hebt gezien."

Het 75-jarig bestaan van het Jan Arentsz brengt binnenkort veel meer oud-leerlingen weer bij elkaar tijdens een reünie. Vooral dat vindt Daan leuk aan het idee. Zijn eigen vrienden weet hij na al die jaren nog altijd te vinden, maar van veel andere oud-klasgenoten heeft hij geen idee waar ze terecht zijn gekomen.

Als hij één dag terug mocht naar zijn tijd op het Jan Arentsz, weet hij in ieder geval wel hoe die eruit zou zien. Geen spectaculaire schoolreis of groot feest. Gewoon weer met de groep kaarten in de pauze. Daarna naar De Mare voor chocoladepepernoten en neerploffen op die oude vertrouwde plek.

Het inspiratiebankje. Alsof er bijna tien jaar niets is veranderd.