Een sprinkhaan in de tuin - het is op zich niet heel uitzonderlijk. Een róze sprinkhaan in de tuin is dat natuurlijk wel. Want sprinkhanen zijn in principe niet roze. Fotografe Celina Tamis had het geluk een zeer zeldzame verschijning dicht bij huis aan te treffen. Gewoon in de tuin.
Tamis fotografeert regelmatig, ook voor haar werk. Onlangs rondde ze een minor fotojournalistiek af. "Hiervoor deed ik niet zo veel met fotografie", vertelt ze aan Streekstad Centraal. "Maar nu vind ik het wel leuk."
En dan vooral: natuurfotografie. Alsof de roze sprinkhaan dat wist, dook hij op in Tamis' achtertuin in Oudorp. "Ik liep door de tuin en ik zag ineens een roze dingetje", vertelt Tamis. "Ik moest naar binnen om de camera te pakken, dus ik dacht wel: als hij er nou nog maar zit."
Maar de sprinkhaan bleef en liet zich portretteren. Dat het diertje roze is heeft te maken met een zeldzame afwijking: erytrisme. Opvallend genoeg is ook dat 'n beetje Oudorps aan deze sprinkhaan. Niet ver van Tamis' tuin zwemt namelijk een wit hoentje rond, terwijl waterhoenen van nature zwart zijn. 'Leucisme' in dit geval. In Oudorp kleuren dieren blijkbaar op hun eigen wijze.
Tamis heeft de sprinkhaan naar de fotosessie verder met rust gelaten. Als natuurfotografe legt ze vast, ze grijpt niet in. De natuur mag haar eigen weg gaan. "Ja, ik heb 'm lekker laten rondspringen. Zo hoort dat."
