Bar en boos was het. De 40ste Elfstedenroeimarathon moest midden in de nacht zelfs worden omgeleid vanwege het slechte weer. Toch wisten verreweg de meeste boten de finish te bereiken, waaronder die van Ossa. Na vorig jaar te zijn gestrand in het zicht van de finish, eindigde de Heerhugowaardse boot hoog in de middenmoot van de eerste, langste en zwaarste roeimarathon van Nederland.
Ossa heeft een wat roerige ervaring met de Elfstedenroeimarathon, de eerste keer deelname - in 2024 - werd de 210 kilometer lange tocht stopgezet vanwege het slechte weer. Vorig jaar moest Ossa op slechts 20 kilometer van de finish opgeven door een scheurtje in de aluminium stangen waar de roeiriemen op rusten. Weer geen finish, weer geen Elfstedenkruisje. Dus was Ossa vastberaden om nu wél te finishen. (tekst gaat verder onder de foto)
Vlug maar veilig van drietal wisselen, zonder schade aan de boot op te lopen. (foto: Ossa)De tocht wordt gevaren in een boot voor twee roeiers een stuurman of -vrouw, en iedere 10 kilometer wordt gewisseld. De Ossa-leden, twee gastroeiers en support teamm hadden zich, net als de andere 94 teams, mentaal voorbereid op harde wind, kou en stevige buien tijdens een nacht zonder maanlicht. En die krégen ze.
Toen de titelverdediger op ruime voorsprong als eerste het Slotermeer op voer, moest de organisatie accepteren dat varen op de meren onverantwoord was. De leidende roeiers mochten onder begeleiding door, de rest moest terug via Sneek naar Workum, omdat daar te keren richting Bolsward.
Ze kwamen uiteindelijk niet als eerste over de finish door de extra gevaren afstand, maar wonnen wel op basis van een verreking van de 32 extra kilometers. Ossa eindigde deze 40e editie op een nette 35ste plek in iets minder dan 20 uur. In totaal deden er 95 boten mee. (tekst gaat verder onder de foto)
Als het stevig waait, worden zeilen langs de romp gespannen tegen klotsend water. (foto: Ossa)Marije de Valk, woordvoerder van Ossa, volgde de race in spanning op afstand. "Nee ik doe zelf geen marathons, die zijn minimaal 50 kilometer en dat is me echt te ver, dan ga ik gewoon dood. Ik volgde de wedstrijd via de tracking website en ons team was aan het appen over hoe het ging. Het leek eerder nog wat op te klaren met alleen af en toe een bui, maar nee het was gewoon pokkeweer. Ik ben blij dat ik zelf niet in de boot zat", lacht ze.
"Ja, inderdaad, de route was ingekort. Vooral het Slotermeer is berucht vanwege de golfslag", weet Marije. "Tussen de riggers voor de roeisriemen worden zeilen gespannen tegen spatwater en het klotsen, maar dat is niet genoeg als het echt tekeer gaat, dan maak je gewoon te veel water. Ik was er niet bij, maar van wat ik hoorde, was het een goede beslissing was om niet over de meren te varen."
"Ze hebben heel goed geroeid", vindt Marije. Ossa begon wat behouden en gaven later meer gas. "Ze hebben toen nog heel veel teams ingehaald en werden uiteindelijk 35ste. Het is top gegaan."
Drie stempels konden niet worden behaald, maar de deelnemers werden evengoed beloond met de felbegeerde kruisjes. (foto: Ossa)
