Lopen langs de vloedlijn, de ogen strak op het zand gericht. Bukken. Oppakken. Twijfelen. Is dit een bijzondere? Of toch weer een alledaagse? Met emmers, zoekkaarten en een flinke dosis enthousiasme veranderde het strand bij Bergen aan Zee zaterdag in één grote speurtocht. En dat alles vanwege de vijfde editie van Schelpenteldag. "Je moet echt goed kijken naar de details."
Het lijkt simpel: schelpen zoeken en tellen. Maar wie eenmaal begint, merkt al snel dat het verslavend werkt. Gebogen over het zand, speurend tussen de natte sporen. "Af en toe denk je iets bijzonders te hebben – tot je de kaart erbij pakt en toch weer moet concluderen: zo bijzonder is het niet", zegt een deelnemer terwijl ze druk in de weer is met een bakje met schelpen.
Bij Strandpaviljoen Zuid staan vrijwilligers klaar om iedereen op weg te helpen. Daar wordt duidelijk dat deze dag om meer draait dan alleen een leuk uitje. Melvin Veenendaal - één van de begeleiders van Schelpenteldag - legt Streekstad Centraal uit waarom al dat gebuk zo belangrijk is. (tekst gaat door onder de foto)
Tijdens Schelpendag verzamelen deelnemers 100 schelpen om ze vervolgens per soort te noteren. (foto: Streekstad Centraal)"Iedere schelp die wordt ingevoerd in het systeem helpt ons. En dat gebeurt niet alleen hier in Bergen aan Zee, maar langs de hele kust: van Terschelling tot Zeeland en zelfs tot aan Frankrijk. Zo brengen we samen de biodiversiteit langs de kust in kaart. Dat lukt alleen als heel veel mensen meedoen."
Hij pakt twee schelpen die ogenschijnlijk identiek zijn. "Dit is precies waar het lastig wordt," vertelt hij. "De verschillen zijn soms minimaal. Een ribbeltje, een kleine afwijking in vorm. Maar dat maakt het juist interessant. Je leert echt kijken." En dat kijken is nodig, want Schelpenteldag heeft duidelijke spelregels.
Deelnemers verzamelen schelpen binnen een afgebakend stuk strand en tellen alleen wat ze daar vinden. Alles wordt ingevoerd via een vaste methode, zodat de gegevens bruikbaar zijn voor onderzoek. "Het moet wel op dezelfde manier gebeuren," legt Veenendaal uit. "Anders kun je de resultaten niet goed vergelijken. Juist die structuur maakt dat we hier echt iets aan hebben." (tekst gaat door onder de foto)
Vol enthousiasme vullen de deelnemers hun emmers met allemaal verschillende schelpen. "Het is zo ontzettend leuk om op een andere manier op het strand te lopen." (foto: Streekstad Centraal)Even verderop loopt iemand met een goed gevulde emmer met schelpen. "Het lijkt allemaal zo op elkaar, maar dat maakt het juist leuk." Het is niet de eerste keer dat ze meedoet. "Je wordt er helemaal in gezogen," zegt ze terwijl ze haar emmer laat zien. "Je denkt: nog eentje dan. En nog eentje. Voor je het weet ben je een uur verder."
Iemand anders ziet vooral hoe toegankelijk het is. "Iedereen kan dit," zegt ze. "En het is zo leuk. Zeker voor kinderen, maar eigenlijk voor iedereen." Ze lacht en kijkt om zich heen naar het zonnige strand. "En met dit weer? Je wordt er ook nog eens lekker bruin van. Twee vliegen in één klap." (tekst gaat door onder de foto)
Als de deelnemers er even niet uitkomen dan staan de vrijwilligers klaar om te helpen ontcijferen om welke schelp het gaat. (foto: Streekstad Centraal)En niet iedereen komt uit de buurt. "Ik kom hier vaker met mijn caravan vanuit Duitsland," vertelt ze. "Maar toen ik hoorde van Schelpenteldag dacht ik: dit wil ik meemaken." Ze heeft er ruim twee uur voor gereden. Spijt? Geen seconde. "Het is zo ontspannen. Je bent buiten, je bent bezig, en je leert ook nog iets. Dat maakt het bijzonder."
Na het zoeken stopt het werk niet. Met volle emmers en bakjes lopen deelnemers terug richting Strandpaviljoen Zuid, waar het tellen pas echt begint. Van de vrijwilligers krijgen ze een handige telbak: een soort verdeelbak waarin de schelpen overzichtelijk op een rij gelegd kunnen worden. (tekst gaat door onder de foto)
Als alle schelpen geïdentificeerd zijn wordt er zorgvuldig een foto gemaakt van de buit. (foto: Streekstad Centraal)Gebogen over de bakjes begint het volgende proces. Vergelijken, sorteren, opnieuw kijken. Welke soort ligt hier eigenlijk? De zoekkaarten worden er weer bij gepakt, vingers glijden langs afbeeldingen, twijfels worden hardop uitgesproken. Vrijwilligers lopen rond om te helpen waar nodig. "Deze lijkt erop, maar kijk eens naar de rand," wijst iemand aan. "Zie je dat verschil?" Daar wordt een deelnemer gerustgesteld die er even niet uitkomt. "Het is soms lastig hoor, daar helpen we juist bij."
Op het terras van de strandtent is het ondertussen opvallend druk. Geen mensen die alleen maar van de zon genieten, maar groepjes die fanatiek hun vangst bespreken. Over tafels liggen schelpen verspreid, bakjes worden doorgeschoven, vondsten vergeleken. "Je blijft toch twijfelen," zegt een deelnemer lachend. "Maar dat maakt het juist leuk. Je leert elke keer weer iets bij."
