Reclame
Bekeken: 620x

Weinig. Dat is het antwoord op de vraag wat er nog te doen is aan het 'gedonder' van Leeghwaterbrug A. Omwonenden vragen al jaren om maatregelen en het aandraaien van bouten en plaatsen van opvulmateriaal helpen dus (weer) niet. Een mogelijk volgende stap zou een nachtelijk snelheidsverlaging kunnen zijn voor vrachtverkeer, maar de provincie twijfelt nu al of dit haalbaar is. "Maar de gedeputeerde wil het op zijn minst onderzoeken."

De Leeghwaterbrug voor verkeer richting Heerhugowaard heeft een bolling. Door die bolling en het gebruik van kunststoffen konden de constructie én de motoren van het zuidelijke brugdeel A lichter uitgevoerd worden. Maar inmiddels is duidelijk dat die bolling van het brugdeel zo flink is, dat dat bij vrachtwagens letterlijk gedonder oplevert. En trillingen. Omwonenden zitten nu al zes jaar met de overlast.

"Het is continu onweer", vertelt Willem Weel, die pal naast de Leeghwaterbrug woont. Toch zit hij met zijn familie - als streekstad hem aanspreekt - lekker in het voorjaarszonnetje buiten. Ze hebben er redelijk mee leren leven, maar fijn is anders. "Nee, het went niet echt natuurlijk. Dit gaat de hele dag door." 's Nachts is het een stuk rustiger, maar dan springt een keertje donderen er wel juist bovenuit. "Ja, we worden er nog wel eens wakker van. Het is gewoon erg lastig." (tekst gaat verder onder de foto)

Drie mensen zitten ontspannen in een zonnige tuin, omringd door stoelen en planten. De familie Weel heeft behoorlijk wat last van de bolle Leeghwaterbrug A... Toch zitten ze graag buiten. (foto: Streekstad Centraal)


De familie Weel woont gelukkig aan de noordzijde, waar het platte brugdeel het gedonder nog een beetje blokkeert. Volgens hen zijn ze aan de zuidzijde helemaal de klos. "Die meneer die daar aan de overkant zit met zijn boerderij, ja daar langs de Westdijk, die zegt dat de waarde van zijn pand met tonnen is gedaald door het klapperen en de trillingen. Hij zegt: ik sta te trillen in mijn huis. En die mensen daar langs het Zeglis in een woonboot, die zitten vanaf vijf uur 's ochtends al rechtop in bed."

Afgelopen donderdag organiseerde de provincie een buurtbijeenkomst. Daarin werde resultaten van geluidsmetingen vóór en na een aantal maatregelen gedeeld. Beschadigde voegen waren hersteld, de ruimte tussen het brugdek en de oplegpunten was gevuld en bouten zijn aangedraaid om de speling nog iets te verminderen. Conclusie: de maatregelen hielpen nauwelijks.

Dat hadden de omwonenden zelf ook al gemerkt. "Ja het aandraaien van die bouten hielp een beetje, maar drie dagen later was het gewoon weer hetzelfde hoor", zegt meneer Weel. (tekst gaat verder onder de foto)

Leeghwaterbrug in N242 half jaar later opgeleverd Reconstructie van Leeghwaterbrug A. Rechtsonder het witte huis van de familie Weel en hun bijgebouwtjes er pal naast. Helemaal in de hoek het huis van Herman Visscher en zijn vriendin. (foto: Streekstad Centraal)


Ze nemen het zowel aannemer Spie als de provincie kwalijk. "Maar Spie geeft niet thuis. Als de naam Spie in de buurt valt gaan de haren recht overeind staan. Die schuift het af op de provincie", vertelt meneer Weel. Dat is niet zo vreemd, want de provincie gaf opdracht en groen licht voor de bolle brug. Weel erkent dit ook. "Ja wij bewoners vinden ook dat die het probleem moet oplossen." Nel Weel-Butter springt in: "We willen gewoon weer een platte brug. Die vorige was goed." De anderen knikken.

Maar dat zit er niet in, dat is al duidelijk. Opnieuw miljoenen steken in een nieuw brugdek zou volgens de provincie geen garantie geven op minder geluid. Een opmerkelijke stelling, want het platte brugdeel B is wat betreft de omwonenden prima, en ook het oude - platte - brugdeel A was dat. We vroegen de provincie waar die stelling op gebaseerd is. "Dat is vooral gebaseerd op het geluid dat van bruggen in het algemeen", reageert woordvoerder Leonie Kruisinga. "Er is altijd sprake van hinder, het is nooit vloeiend. Je kan niet beloven dat er geen hinder meer is met een nieuw brugdek."

De familie Weel moet een beetje lachen als ze die reactie horen en is wel een beetje klaar met de provincie. "De gedeputeerde toen was Adnan Tekin. Die zei: jullie hoeven je nergens druk over te maken, komt allemaal goed. Nou, dat kunnen we zien", zegt meneer Weel sarcastisch. "En nu heb je gedeputeerde Olthof maar die gaat deze maand weg, en zo blijft de cirkel draaien."  (tekst gaat verder onder de foto)

Een opgehaalde brug met auto's en verkeersborden zichtbaar op de achtergrond. Links de oude, vlakke Leeghwaterbrug B en rechts de bolle brug A die veel overlast veroorzaakt. (foto: Provincie NH)


Herman Visscher, die twee huizen verderop woont, heeft zijn huis laten naïsoleren tot en met de spouwmuren aan toe.Maar hij hoort het gedonder binnen evengoed nog duidelijk, en 's nachts schrikken hij en zijn vriendin ook wel eens wakker. Hij draagt oorpluggen, maar dan nog.

"Ze wilden de brug opnieuw uitvinden", zegt Visscher. "Nou toen die geplaatst was, kwamen ze er al vrij snel achter dat dat het 'em niet werd. Telkens als er een vrachtwagen overheen gaat is het onweer. De brug aan deze kant maakt een stuk minder geluid." We kijken af en toe naar de brug, en zien auto's en vrachtwagens stuiteren. Iedereen die er soms overheen rijdt, weet wel van het gestuiter.

Bovendien geven de geluidsmetingen volgens Visscher een vertekend beeld. Ze zouden binnen de norm blijven, maar volgens hem gaat het om gemiddelden. Piekgeluiden vallen weg in de grafieken. (tekst gaat verder onder de foto)

Tuin met een houten schutting, een metalen hek, en twee lantaarns met daarachter een snelweg en voorbijrijdende auto's. Herman Visscher woont al sinds ongeveer 1956 naast de Leeghwaterbrug, toen nog van staal met houten dek. (foto: Streekstad Centraal)


Visscher accepteert dat doorgaand verkeer over bruggen nou eenmaal geluid maakt. Hij woont sinds ongeveer 1956, toen hij 14 of 15 jaar was, naast de Leeghwaterbrug. Heel vroeger nog een stalen uitvoering met houten planken, die soms wat krom trokken en dan weer stevig moesten worden vastgemaakt. Maar deze Leeghwaterbrug A, daar heeft hij geen goed woord voor over: "Het gewoon een ontwerpfout."

De provincie heeft toegezegd dat de bouten twee in plaats van één keer per jaar worden aangedraaid, en dat het gaat onderzoeken met de politie en transportbedrijven of het haalbaar is om de maximumsnelheid voor vrachtverkeer tussen 23:00 en 08:00 uur te verlagen. Woordvoerder Kruisinga erkent dat dit lastig zal zijn. "Je kan het niet afdwingen en het moet handhaafbaar zijn, maar de gedeputeerde wil dat op zijn minst onderzoeken."

Herman Visscher verwacht er niks van. "Je kan wel bordjes neerzetten met 70 kilometer per uur - ik noem maar wat - maar dan vliegen ze er evengoed met 80 overheen, of met 79, want dan krijgen ze net geen bekeuring." Ook de familie Weel ziet er weinig heil in. "Zelfs al gaan ze 70 rijden, dan hoor je dat nog steeds goed hoor. Het is gewoon de brug, die is niet goed."
Pin It

Agenda