Mobiliteit raakt inwoners elke dag. Wie in de file staat op de N242, rondjes rijdt voor een parkeerplaats bij het stations of een onoverzichtelijke kruising oversteekt, merkt meteen wat beleid betekent. Tijdens de lokale verkiezingscampagne van 2022 speelden partijen daar handig op in. Er werden oplossingen beloofd die snel zichtbaar zouden zijn.
Vooral de VVD en Lokaal Dijk en Waard waren duidelijk. Er moest een parkeergarage bij het Stationsgebied komen. De N242 moest worden aangepakt. De bereikbaarheid moest beter. Lokaal Dijk en Waard ging een stap verder en beloofde een eigen gemeentelijke buslijn om de dorpen beter met elkaar te verbinden. De boodschap was helder: wij gaan dit regelen.
In het coalitieakkoord leek dat ook zo. De parkeergarage kreeg prioriteit en de gemeente bleef lobbyen voor verbetering van de N242. Bereikbaarheid werd gekoppeld aan woningbouw en economische groei. Op papier zag het er goed uit.
Maar met de kennis van nu blijkt dat zulke projecten veel tijd kosten. De spooronderdoorgang bij de Zuidtangent is inmiddels in aanbouw en zal binnenkort open gaan. De afgelopen jaren ondervonden inwoners daar vooral verkeershinder van in plaats van betere bereikbaarheid. De verbetering ligt nog in de toekomst. (tekst gaat door onder de foto)
Het nieuwe parkeerbeleid zorgt voor veel kritiek van inwoners van Dijk en Waard. (foto: NH Nieuws)Hetzelfde geldt voor parkeren. Tijdens de campagne presenteerde de VVD zich nadrukkelijk als beschermer van de automobilist, met duidelijke uitspraken over ruime parkeernormen en geen betaald parkeren in woonwijken. In het coalitieakkoord zijn die garanties niet meer terug te vinden. Het parkeerbeleid is aangepast en in het Stationskwartier wordt het betaald parkeren juist uitgebreid.
Ook de geplande parkeergarage blijkt geen snelle oplossing. Die maakt deel uit van een grote gebiedsontwikkeling rond het station. Zo’n project duurt jaren voordat het echt resultaat oplevert.
De eigen buslijn van Lokaal Dijk en Waard is er ook niet gekomen. De gemeente blijft afhankelijk van de provincie en vervoerders. In plaats daarvan wordt de HugoHopper uitgebreid. Dat is een mooie voorziening, maar het blijft een vrijwiligersbus met beperkte capaciteit. Het volwaardige openbaar vervoer dat beloofd werd, komt er niet. (tekst gaat door onder de foto)
Op de N242 staat het bijna iedere dag vast met verkeer. (foto: Streekstad Centraal)Het verschil tussen belofte en werkelijkheid wordt bij de N242 nog duidelijker. Alle partijen spraken over een betere doorstroming en een aanpak van de files. In de praktijk heeft de gemeente Dijk en Waard daar maar weinig invloed op. De weg is niet van de gemeente, maar van de provincie. De gemeente kan lobbyen en plannen voorbereiden, maar niet zelf bepalen wanneer en hoe de weg wordt aangepast. Voor inwoners die dagelijks vaststaan met de politieke woorden in het achterhoofd, is dat een flinke teleurstelling.
Juist rond die N242 werd deze week een nieuwe stap aangekondigd. De provincie Noord-Holland en de gemeenten Alkmaar en Dijk en Waard tekenden een samenwerkingsovereenkomst voor ongeveer twintig verkeersprojecten rond de N242 en de Ring Alkmaar. Daarbij wordt gekeken naar aanpassingen bij onder meer de N508, de aansluiting van de Schoutenbosweg en het spoorviaduct bij de BOL-brug. De plannen moeten de doorstroming en verkeersveiligheid verbeteren, maar veel projecten staan pas gepland voor de tweede helft van dit decennium. Ook hier geldt dus dat verbetering nog jaren kan duren.
Senioren Dijk en Waard legde de nadruk op leefbaarheid. De partij wilde onder andere uitbreiding van de HugoHopper, specifiek ook richting het ziekenhuis in Alkmaar. Daarnaast eiste zij een harde 10H-regel voor windmolens, waarbij de afstand tot woningen minimaal tien keer de tiphoogte van een turbine moet zijn. In het coalitieakkoord wordt wel gesproken over terughoudendheid met windturbines op landbouwgrond, maar de specifieke 10H-regel is niet opgenomen. De toon is overgenomen, de eis niet. De uitbreiding van de HugoHopper is deels gerealiseerd, maar een vaste ziekenhuisroute is geen concreet beleidsdoel geworden.
Leefbaarheid en mobiliteit gaan overigens niet alleen over verkeer, maar ook over hoe wijken eruitzien. Er is aandacht voor een schone en veilige openbare ruimte, meer groen en maatregelen tegen hitte en wateroverlast. Ook wordt er meer wijkgericht gewerkt, zodat inwoners meer betrokken raken bij hun omgeving. Dat beleid is zichtbaar en deels uitgevoerd. (tekst gaat door onder de foto)
De HugoHopper is uitgebreid, maar een vaste route naar het ziekenhuis in Alkmaar is er nog altijd niet. (foto: Streekstad Centraal)Toch verdwijnen sommige verkiezingspunten volledig zodra ze in de praktijk moeten worden uitgevoerd. De DOP sprak bijvoorbeeld over een parkachtige inrichting van Westpoort. In de praktijk blijkt dat gebied vooral nodig om de woningbouwambitie te halen. Daardoor komt die groene ambitie onder druk te staan.
Het patroon is duidelijk en niet verrassend. In de campagne worden concrete toezeggingen gedaan. In het coalitieakkoord blijven de plannen overeind, maar in de uitvoering blijkt dat de realisatie ook afhankelijk is van andere partijen. Dat betekent niet dat er niets gebeurt. Plannen worden gemaakt, visies opgesteld en projecten voorbereid. Maar de snelle verbetering die in verkiezingsfolders wordt gesuggereerd, laat op zich wachten.
Mobiliteit en leefbaarheid zijn daarmee geen mislukt dossier, maar ook geen snel succes. Dijk en Waard is onderweg, maar de bestemming ligt verder weg dan tijdens de campagne werd voorgespiegeld. Voor inwoners betekent dat vooral één ding: geduld. En dat verkiezingsbeloften met een korreltje zout moeten worden genomen.
In dit dossier onderzoeken we per thema wat de partijen tijdens de verkiezingen beloofden, wat het coalitieakkoord daadwerkelijk bevatte en hoe de uitvoering zich in de praktijk ontwikkelt. We kijken kritisch naar waar beloftes zijn waargemaakt, waar ze zijn afgezwakt en waar inwoners nog moeten wachten op concrete resultaten. Een analyse van ambitie versus realiteit in gemeente Dijk en Waard.
